شمارهٔ ۴۶

غزلیات

دل بهر تو در ملامت افتاد
وز عشق بدین علامت افتاد

گشتم به هوس ندیم عشقت
خود عاقبتم ندامت افتاد

ای دل، چو به قامتش فتادی
دیدار تو با قیامت افتاد

او تیغ جفا کشید، لیکن
بر جانب ما غرامت افتاد

گم گشت بکوی عشق، شاهی
زاهد به ره سلامت افتاد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}