شمارهٔ ۸۰

غزلیات

سرو تو مگر ز پا نشیند
کاین دل نفسی بجا نشیند

من بودم و دل، تو بردی آن نیز
خود گو که غمت کجا نشیند؟

هر کس که شبی نشست با تو
بسیار به روز ما نشیند

گردی که ز کوی دوست خیزد
بر دیده چو توتیا نشیند

شاهی سگ یار با تو ننشست
کس با چو تویی چرا نشیند؟

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}