شمارهٔ ۹۷

غزلیات

ای فتنه را دو نرگس شوخ تو رازدار
من بهر محنتم، دگران را بنازدار

جانا تو نازنینی و خلقی نیازمند
چشمی بناز جانب اهل نیاز دار

از نقش کائنات مبین جز خیال دوست
یعنی ز غیر، دیده غیرت فرازدار

تر شد بساط هر چمن از گریه های ابر
با غنچه گو که لب به شکر خنده بازدار

شاهی، به جد جهد چو کاری نساختی
بنشین و دیده بر کرم کارساز دار

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}