شمارهٔ ۱۱۳

غزلیات

پرده بگشا ز روی چون مه خویش
که بجانم ز بخت گمره خویش

میکشد سرو، پیش بالایت
شرمساری ز قد کوته خویش

مینوازم چو چنگ در بر خود
که فراموش میکنم ره خویش

واعظا، ما و ناله دف و نی
تو و گفتار ناموجه خویش

شاهی از بندگان تست، از او
وامگیر التفات گه گه خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}