شمارهٔ ۸

غزلیات

خطّی است‌ که بر عارض آن ماه تنیده‌ست
یا دست فلک غالیه بر ماه‌ کشیده‌ست

یا رهگذر مورچگان است به ‌گلبرک
یا بر سمن تازه بنفشه بدمیده‌ست

در جمله یکی خط بدیع است‌که آن خط
صد توبه شکسته است و دو صد پرده دریده‌ست

من عاشق آن تُرک پریزاد که او را
هم جعد پریشیده و هم زلف خمیده‌ست

صورتگر چین از حسد صورت خوبش
هم خامه شکسته است و هم انگشت‌ گَزیده‌ست

من از همه املاک دلی دارم و جانی
و اندر دل و جانم گل شادی شکفیده‌ست

دل دوستی یار دلارام‌ گرفته است
جان بندگی شاه جهاندار گزیده‌ست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}