شمارهٔ ۲۲ - پیام پدر

مثنویات

ای سر از آئین وفا تافته !
وز تو دلم تافتگی یافته !

گر چه به غیبت شدئی کینه توز
رنجه چه‌داری به حضورم هنوز

با چو منی ، دور کن از سر منی
چون به صفت من توام و تو منی

گر کمر کینه کنی استوار
پیش تو بیش از تو درایم به کار

ور به مدارا کشد این گفت و گوی
نیز نتابم ز وفای تو روی

لیک بشرطی که درین رای من
جای پدر گیرم و تو جای من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}