بخش ۴ - در طیران آن سیمرغ قاف قران سوی سواد ما زاغ با طاوس سدره یمد لله ظلها علینا

مجنون و لیلی

فرخنده شبی که آن جهان گیر
از نطع زمین شد آسمان گیر

برخاست ز خوابگاه این دیر
در مرقد چرخ شد سبک سیر

برداشت ازین خرابه محمل
در منزل ماه کرد منزل

ز آنجا به طریق تاجداری
بنشست به دومین عماری

ز آنجا بسر بلندی بخت
شد تخت نشین سیّمین تخت

ز آنجا که رسید بر چهارم
شد خواجهٔ آن خجسته طارم

ز آنجا چو ز بر کشید رایت
شد والی پنجمین ولایت

ز آنجا چو بلند بارگه گشت
شبها ز ششم شکارگه گشت

ز آنجا چو نمود بیشتر جهد
شد مهدی خاص هفتمین مهد

ز آنجا چو شد آن طرف روانه
شد خازن هشتمین خزانه

ز آنجا چو پرید بر نهم بام
و آزاد شد از شکنج نه دام

بازار جهت گذاشت بر جای
بنهاد به نطع بی جهت پای

سر ز آن سوی کاینات بر کرد
ملک ازل و ابد نظر کرد

بست از دو دوال بند نعلین
شهبند غرض به قاب قوسین

دید آنچه عبارتش نسنجد
در حوصلهٔ خرد، نگنجد

دیدار خدای، دید بی غیب
گفتار ز حق شنید بی ریب

ز آن گفت و شنید بی کم و کاست
هم گفتن و هم شنیدنش راست

کرد از کف غیب شربتی نوش
کز هستی خود شدش فراموش

با بخشش پاک بندهٔ پاک
آمد سوی بنده خانهٔ خاک

پس داد بهر خجسته یاری
ز آوردهٔ خویش یادگاری

بودند همه ز سینهٔ پر
جویی هم از آن محیط پر در

بوبکر بغار هم قدم بود
فاروق به عدل محترم بود

و آن حرف کش جریده پرداز
با خازن علم بود هم راز

هر چار چو هشت باغ بودند
پروانهٔ یک چراغ بودند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}