شمارهٔ ۲۴

غزلیات

گم شدم در سر آن کوی، مجویید مرا
او مرا کشت شدم زنده، ممویید مرا

عمری از گم شدنم رفت و نمی آیم باز
چون چنین است، شما نیز مجویید مرا

بر درش مردم و آن خاک بر اعضای منست
هم بدان خاک در آرید و مشویید مرا

عاشق و مستم و رسوایی خویشم هوس است
هر چه خواهم که کنم، هیچ مگویید مرا

خسروم من گلی از خون دل خود رسته
بوی من هست جگر سوز، مبویید مرا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}