شمارهٔ ۴۷

غزلیات

زهی بریخته بر لاله مشک سارا را
شکسته رونق خورشید گوهر آرا را

اگر ز روی تو شمع هدایتی نبود
ز تیرگی که برون آورد نصارا را؟

به صیت حسن گرفت آن بت سمرقندی
چو کشور دل ما خطه بخارا را

به روز کشتن ازان غمزه مهلتی جستم
ولی ندید ز قاتل کسی مدارا را

بیار ساقی ازان آب آتشین که فلک
به باد داد چو جمشید خاک دارا را

ز شوق آن لب شیرین و ماتم فرهاد
ز دیده می رود اینک شکر شکرخا را

دو بوسه از لب خود خسروا، خدا را خواه
بود که بشنود آن سنگدل خدارا را

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}