شمارهٔ ۱۰۰

غزلیات

بهار آمد و سبزه نو شد به جوها
عروسان بستان گشادند روها

گل کوزه بر شاخ می گوید اینک
که کوزه ز ما و ز مستان سبوها

چو گشت آبها شیشه گر گفت بلبل
قواریر من فضت قدروها

نگوید ز آزادگی هیچ سوسن
چو بلبل ز مستی کند گفت و گوها

ازین پس پیاله به کف خوبرویان
خرامنده بینی به لبهای جوها

به هر شاخ غنچه دهن باز کرده
ز خوبان فرو می خورد آرزوها

معطر ازان می کند گل چمن را
کش از نظم خسرو ذخیره ست بوها

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}