شمارهٔ ۳۳۵

غزلیات

چه تیر بود که چشم تو ناگهان انداخت؟
که بر نشانه دل‌های عاشقان انداخت

شمایل قد رعنا و طبع موزونت
هزار فتنه و آشوب در جهان انداخت

کمال حسن تو جایی رسید در عالم
که خلق را به دو خورشید در گمان انداخت

وفا و مهر تو، ای یار بی وفا، ما را
جدا ز خدمت یاران و دوستان انداخت

به هر نفس غم عشقت هزار تیر بلا
به نزد خسرو مسکین ناتوان انداخت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}