شمارهٔ ۳۹۹

غزلیات

دو اسپه پیک نظر می دوانم از چپ و راست
به جست و جوی نگاری که نور دیده ماست

ترا که جز رخ تو، در نظر نمی آید
دو دیده در هوس روی تو بر آب چراست

ز روی روشنت هر ذره شد مرا روشن
که آفتاب رخت در همه جهان پیداست

نگاه در دل خود کردم و ترا دیدم
نظر چنین کند آن کس که او به خود بیناست

چو غرق آب حیاتم، چه آب می جویم
چو با من است نگارم، چه می روم چپ و راست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}