شمارهٔ ۵۲۴

غزلیات

چون مرغ سحر از غم گلزار بنالد
از غم دل دیوانه من زار بنالد

هر کس که به گوشش برسد ناله ی زارم،
بر درد من سوخته دل زار بنالد

بر سوزش من جان زن و مرد بسوزد
وز ناله زارم در و دیوار بنالد

ای آنکه ز دردت خبری نیست، مکن عیب
گر سوخته ای از دل افگار بنالد

خسرو، اگر از درد بنالد، چه توان گفت؟
عیبی نتوان کرد که بیمار بنالد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}