شمارهٔ ۸۱۲

غزلیات

گل به تماشای چمن می رود
باد به گلگشت سمن می رود

آینه گشته ست ز عکس سمن
آب که در زیر سمن می رود

دوش شنیدم که به هر مجلسی
از دهن غنچه سخن می رود

وقت بهار آمد و ایام گل
آه که یار از بر من می رود

راحت روح است رخش، چون کنم
روح دل و راحت تن می رود

عهد شکسته ست و به هنگام صبر
آن صنم عهد شکن می رود

خسرو دلسوخته را در غمش
عمر در اندوه و حزن می رود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}