شمارهٔ ۹۲۲

غزلیات

بتم چو روی سوی خانه کتاب آرد
ز خلق اگر نکند رخ نهان، که تاب آرد؟

رخش جریده حسن است، اندرین معنی
لبش به وجه حسن خط مشک ناب آرد

مگر ز عارض او می برد جمالت آب
که قطره های عرق بر رخ از حباب آرد

اگر به مجلس ما چنگ سر فرو نارد
بگو به مطرب عشاق تا رباب آرد

اگر تو گوش کنی در نظم خسرو را
به تحفه هر نفست گوهر خوشاب آرد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}