شمارهٔ ۹۷۶

غزلیات

وقت آن شد که گل شکفته شود
چشم نرگس ز می غنوده بود

خواهد ابر دونده را گیرد
سرو از بس که در هوا بدود

معتدل شد هوا چنان که ز چرخ
بر چمن باد گرم هم نرود

آتش لاله را همی بیند
زاغ چون هندوان نمی گرود

می زند مرغ نغمه ای که چنان
هر زمانی ز دست می بشود

باد گوش بنفشه می پیچد
که ز بلبل سخن نمی شنود

ساقیا، گر ترا چنین وقتی
گذری بر من اوفتد، چه شود

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}