شمارهٔ ۱۳۰۰

غزلیات

ما عاشق روی نیکوانیم
دیوانه شکل هر جوانیم

هر جا که چکید خوی ز خوبان
ما خون ز دو چشم خود چکانیم

هر چند ز عشق موی گشتیم
بر خاطر نازکان گرانیم

ما زنده نه ایم جز به یک دوست
نه یک تن و نه هزار جانیم

هجر است کمین جان گرفته
جانا، تو بیا که زنده ماییم

دل خود ز غمت دگر نمانده
کان عمر حساب را ندانیم

تلخی منما که شوربختیم
شمشیر مکش که بی زبانیم

گر سنگ زنی و گر دهی قوت
خسرو سگ تست و ما همانیم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}