شمارهٔ ۱۴۸۳

غزلیات

گذشت آن که من صبر و دین داشتم
تو گویی، نه آن و نه این داشتم

همی رفت و پابوس زهره نبود
هم از دور رو بر زمین داشتم

بدیدم در آن پایه زندگی
که من مردن خود یقین داشتم

رقیبش ز ننگم نگشت، ار نه من
سر و تیغ در آستین داشتم

به یادش ز خورشید می سوختم
همین سایه ای همنشین داشتم

مسوز از گمان صبوریم، ازآنک
نماند آن که من پیش ازین داشتم

فتادم به چاه زنخ، گر چه من
چو خسرو دلی دوربین داشتم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}