شمارهٔ ۱۶۳۵

غزلیات

یک شب، ای ماه جهان افروز من
بر من آی و باش صبرآموز من

نیست یک ذره ترا دل گرمیی
گر چه صد دل پخته گشت از سوز من

از چه روزم شد سیه، مانا فتاد
سایه شبهای من بر روز من

می دهم جان، بگذر و ناخوش من
بهر فردا مهلت امروز من

گریه هم بر من شبیخون می کند
خسروا، بین لشکر فیروز من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}