شمارهٔ ۱۷۱۱

غزلیات

در خون منم، ای صنم، نشسته
وز عشق تو در الم نشسته

مانند تو دلبری به خوبی
در ملکت حسن کم نشسته

آن ابروی شوخ دلربایت
بگرفته دل و به خم نشسته

هر کس به مقام و منزل خویش
در کوی تو چون سگم نشسته

ای صوفی بی صفا به محراب
چون مردم بی ندم نشسته

خسرو به حریم عشق فارغ
از زمزم و از حرم نشسته

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}