شمارهٔ ۱۷۵۶

غزلیات

چو خاست صبحدم آن مه ز خواب پژمرده
گل رخش ز خمار شراب پژمرده

شدند خوبان پژمرده زان جمال چنانک
شود شکوفه تر ز آفتاب پژمرده

در آفتاب مرو ماه من که نآرد تاب
رخت که می شود از ماهتاب پژمرده

ببردی آب، همه گلرخان دو تا گشتند
چو آن گلی که کشندش گلاب پژمرده

بدید نرگس بستان به خواب چشم ترا
شد از تحیر آن هم به خواب پژمرده

مرا بگیر چو گل لعل بر رخ از دم سرد
که تو به توست همه خون ناب پژمرده

وصال خواست ز تو خسرو و جوانی یافت
که گشت غنچه دل زان جواب پژمرده

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}