شمارهٔ ۱۱۱ - تتبع مخدومی

غزلیات

باز در دیر مغان عربده مستانست
سخن از گنج فشانی تهی دستانست

مطرب از همت حاتم چه سرود آراید
که فلک پست ترین منزل سر مستانست

دادن جان و ستاندن ز لب ساقی پرس
تا شبانگاه بدین سان بده و بستانست

سرو اگر چند بلند است ز اشجار چمن
پیش نخل قد رعنای تو از پستانست

وادی کعبه اسلام چه پویم ای شیخ
که بت کافر من جانب ترکستانست

مستی و رندیم ار چرخ به دستان‌ها گفت
چه کنم بهر من این نوع صدش دستانست

فانی ار نیستی ات هست به مطلوب رسی
که به وصلش سببی نیست اگر هست آنست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}