شمارهٔ ۲۱۲ - تتبع خواجه

غزلیات

ساقی از رنج خمارم بد حال
به کفم نه قدح مالامال

قدحی کاو بزداید از دل
گر ز دورانش بود رنگ ملال

کشم آن نوع که باشد به قدح
از رطوبت اثر باده مجال

تا دمی مست شوم لایعقل
نایدم عالم هستی به خیال

ای خوش آن باده که از بود و نبود
کندت یکنفس او فارغ بال

گر عزیزت کند احسان کسان
در برابر بنگر ذل سؤال

فانیا علم و عمل مهجورست
هست شهراه فنا سوی وصال

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}