شمارهٔ ۲۲۷ - تتبع خواجه

غزلیات

چه خوش باشد که باشد در بهارم
کنار جوی و سروی در کنارم

گهی باشد به سبزه افت و خیزم
گهی باشد به ساغر گیر و دارم

بود چون آب چشم و آتش دل
تذروان بر کنار جویبارم

ز دست ساقی گلرخ دمادم
می گلگون کند دفع خمارم

همینم گر بود ارزانی از چرخ
توقع شوکتی دیگر ندارم

بلندان را چو آخر خاکساریست
بحمدالله کز اول خاکسارم

ز بت گردید سوی قبله‌ام رو
ز پیر دیر ازین رو شرمسارم

خودی از خود بیفکندم چو فانی
سبک‌تر شد براه عشق بارم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}