شمارهٔ ۲۵۴ - تتبع مخدوم

غزلیات

ساقی حیات بخشد چون باد نوبهاران
چون ابر رخت هستی کش سوی کوهساران

خاطر سخن شنو کن دفتر به می گرو کن
در طور فقر نو کن آئین کامکاران

باد از مسیح دم زد لاله به که علم زد
خوش باد کو قدم زد آنسو به خیل یاران

می کن به می پرستی دیوانگی و مستی
کو شو ز رنگ هستی شرمنده هوشیاران

ز هاد را نشانه در محنت زمانه
از باده مغانه خوش وقت میگساران

بودم به روز خرم وز روزگار بی غم
کو ای رفیق همدم آن روز و روزگاران

فانی بود به شیون کز دور چرخ پر فن
هم دوست گشت دشمن هم جمله دوستداران

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}