غزل شمارهٔ ۲۲

غزلیات

کارم ز غمت به جان رسیدست
فریاد بر آسمان رسیدست

نتوان گلهٔ تو کرد اگرچه
از دل به سر زبان رسیدست

در عشق تو بر امید سودی
صد بار مرا زیان رسیدست

هرجا که رسم برابر من
اندوه تو در میان رسیدست

این آب ز فرق برگذشته است
وین کارد بر استخوان رسیدست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}