غزل شمارهٔ ۹۹

غزلیات

نه چو شیرین لبت شکر باشد
نه چو روشن رخت قمر باشد

با سخنهای تلخ چون زهرت
عیش من خوشتر از شکر باشد

تو به زر مایلی و نیست عجب
میل خوبان همه به زر باشد

کار عاشق به سیم گردد راست
عشق بی‌سیم دردسر باشد

دایم از نیستی عشق توام
هر دو لب خشک و دیده تر باشد

در فراق تو عاشقان ترا
همه شبهای بی‌سحر باشد

عشق و افلاس در مسلمانی
صد ره از کافری بتر باشد

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}