غزل شمارهٔ ۱۷۲

غزلیات

چارهٔ عشق تو نداند کس
نامهٔ وصل تو نخواند کس

نقش هجران تو که مالد باز
تو توانی اگر تواند کس

در رکابت فلک فرو ماند
هم‌عنانی چگونه راند کس

به غمی چون دل بِنَسْتانی
از تو انصاف چون ستاند کس

از تو هرچم بتر به روی رسید
خود به روی کس این رساند کس

هم برین دل اگر بخواهی ماند
تا نه بس در جهان نماند کس

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}