غزل شمارهٔ ۱۷۹

غزلیات

ساقی اندر خواب شد خیز ای غلام
باده را در جامِ جان ریز ای غلام

با حریفِ جنس درساز ای پسر
در شرابِ لعل آویز ای غلام

چند گویی مست گشتم؟ می بنه
وقتِ مستی نیست مستیز ای غلام

چند پرهیزی از این پرهیز چند؟
از چنین پرهیز پرهیز ای غلام

بیش از این بدخویی و تندی مکن
ساعتی با ما بیاویز ای غلام

در پناهِ باده شو چون انوری
وز غمِ ایام بگریز ای غلام

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}