غزل شمارهٔ ۲۲۷

غزلیات

بی‌تو جانا زندگانی می‌کنم
وز تو این معنی نهانی می‌کنم

شرم باد از کار خویشم تا چرا
بی‌تو چندین زندگانی می‌کنم

تو نه و من در جهان زندگان
راستی باید گرانی می‌کنم

صبر گویم می‌کنم لیکن چه صبر
حیلتی چونین که دانی می‌کنم

از غمم شادی و تا بشنیده‌ام
از غم خود شادمانی می‌کنم

در همه راه تمنا کردمی
بر سر ره دیده‌بانی می‌کنم

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}