غزل شمارهٔ ۲۴۳

غزلیات

به عمری آخرم روزی وفا کن
به بوسی حاجتم روزی روا کن

جفا کن با من آری تا توانی
تو همچون روزگار آری جفا کن

به رنجم از تو رنجم را شفا باش
به دردم از تو دردم را دوا کن

چو در عشق تو سخت افتاد کارم
تونیز این راه بی‌رحمی رها کن

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}