غزل شمارهٔ ۲۵۲

غزلیات

ای قبای حسن بر بالای تو
مایهٔ خوبی رخ زیبای تو

یاد زلفت برد آب روی صبر
آتش غم گشت خاک پای تو

صد هزاران دل به غوغا برده‌ای
شهر پر شورست از غوغای تو

هرچه خواهی از ستمکاری بکن
می‌نگردد چرخ جز با رای تو

گر به خدمت کم رسد معذور دار
کز غم تو نیستم پروای تو

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}