غزل شمارهٔ ۳۰۰

غزلیات

یک زمان از غم نیاسایم همی
تا که هستم باده پیمایم همی

می‌کنم تدبیر گوناگون ولیک
بستهٔ تقدیر نگشایم همی

چند باشم دروفای دلبران
چون دمی زیشان نیاسایم همی

جان و دل را در هوای مه‌وشان
جز غم و تیمار نفزایم همی

می‌روم هرجا و می‌جویم مراد
عاقبت نومید باز آیم همی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}