شمارهٔ ۵۳ - قطعهٔ زیر را به خواجه اسحاق پدر خواندهٔ خود فرستاده

مقطعات

مرا مقصود فرزندان آدم
ز فرزندان صدق خود شمردست

خداوند اوحدالدین خواجه‌اسحق
که گیتی با بزرگیهاش خردست

گرش بینی بگو ای آنکه پایت
ز رتبت پایهٔ گردون سپردست

خبر داری که فرزند عزیزت
چه پای امروز در خواری فشردست

ز پای اندر میفکن دست گیرش
که اندر پایمال و دست بردست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}