شمارهٔ ۸۴ - در قناعت و آزادگی

مقطعات

آلودهٔ منت کسان کم شو
تا یک شبه در وثاق تو نانست

راضی نشود به هیچ بد نفسی
هر نفس که از نفوس انسانست

ای نفس به رستهٔ قناعت شو
کانجا همه چیز نیک ارزانست

تا بتوانی حذر کن از منت
کاین منت خلق کاهش جانست

زین سود چه سود اگر شود افزون
در مایهٔ نفس نقص نقصانست

در عالم تن چه می‌کنی هستی
چون مرجع تو به عالم جانست

شک نیست که هرکه چیزکی دارد
وانرا بدهد طریق احسانست

لیکن چو کسی بود که نستاند
احسان آنست و سخت آسانست

چندان که مروتست در دادن
در ناستدن هزار چندانست

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}