شمارهٔ ۲۲۶ - شراب خواهد

مقطعات

ای کریمی که از نوال کفت
کان و دریا همیشه ناله کنند

روزی خلق چون مقدر شد
به کف دست تو حواله کنند

عیش خوش بر دلم حرام شدست
بامنش باز می حلاله کنند

زر نابم ده ازپی کابینش
زانچه از شیشه در پیاله کنند

شادزی تا که دایگان فلک
در کنارت هزار ساله کنند

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}