انوری

شمارهٔ ۲۶۳ - قبا از بزرگی خواسته

مقطعات

ای برقد تو راست قبای سخا و جود
حرفیست در لباس مرا با تو گوش دار

در تن مراست کهنه قبایی که پاره‌اش
دارد ز بخیه کاری ادریس یادگار

آدم به دست جود خودش پنبه کاشته
حوا به سعی دوک خودش رشته پود و تار

سوراخهای او کندم وام ریشخند
از هر طرف که پیش گروهی کنم گذار

لطفی نما که هست به راه قبای تو
سوراخها به هر طرفی چشم انتظار

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}