شمارهٔ ۳۰۴ - در مذمت شعرا

مقطعات

عادت طرح شعر آوردند
قومی از حرص و بخل گندهٔ خویش

نام حکمت همی نهند آنگاه
بر خرافات ژاژ ژندهٔ خویش

گرگ و خراز این لئیمان‌اند
همه دوزنده و درندهٔ خویش

انوری پس تو نیز یاد آور
طیرگیهای زهرخندهٔ خویش

پیش همچون خودی ز سیلی آز
سرک پیش درفکندهٔ خویش

شکر کن کین زمانش می‌بینی
خواجهٔ دیگران و بندهٔ خویش

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}