شمارهٔ ۴۰۰ - در مدیح

مقطعات

به خدایی که ذات لم یزلش
باشد از سر بندگان آگاه

دست صنعتش ز اقتدار نهد
بر سر آفتاب و ماه کلاه

زر فشاند ز صبح هر روزی
در خم این زمردین خرگاه

به رسولی که بد سبابهٔ او
سبب جامه خرقه کردن ماه

به امینی که آورید بدو
ز اسمان امر و نهی بی‌اکراه

به کتابی که تا بدو داریم
از گناهان به روز حشر گواه

به کلامی که مهر ایمانست
چیست آن لا اله الا الله

که اگر هست یا بخواهد بود
ملک و دین را نظیر همچو تو شاه

تا جهان باشد از تو نازان باد
رایت و چتر و تخت و تاج و کلاه

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}