انوری
شمارهٔ ۴۰۴ - در قناعت و خویشتنداری
مقطعات
ای به دریای عقل کرده شناه
وز بد و نیک این جهان آگاه
چون کنی طبع پاک خویش پلید
چه کنی روی سرخ خویش سیاه
نان فرو زن به خون دیدهٔ خویش
وز در هیچ سفله سرکه مخواه
{{ err }}
دیوان شاعران
از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.
شاعری یافت نشد.
{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}
{{ poet.nickname || poet.name }}
{{ poet.name }}
{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش
{{ poet.description }}
بخشهای دیوان
هنوز بخشی وارد نشده است.
{{ catTitle }}
{{ total }} شعرشعری در این بخش نیست.
نتایج «{{ qShown }}»
موردی یافت نشد.
{{ poem.poet_nickname }}
{{ poem.title }}
{{ poem.category_title }}
{{ line }}
{{ poem.plain_text }}