انوری

شمارهٔ ۴۲۰ - در حسب حال خویش گوید

مقطعات

تو با من نسازی که از صحبت من
ملامت فزاید شما را و تاسه

تو زر خواهی و من سخن عرضه دارم
تو در فاژه افتی و من در عطاسه

نه هرجا که باشد سخن زر نباشد
که پابند زر دیده‌ام صد حماسه

نه من بوفراسم امیر قبیله
تو خود می‌شناسی به علم فراسه

کتاب و کراسه است اینجا تجمل
چه آید ترا از کتاب و کراسه

گرفتم بود گندمین نان چو پاسخ
نباشد نه خوردی خدنگ و نه کاسه

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}