اوحدالدین کرمانی

شمارهٔ ۱۵۵ - الرّضا و التّسلیم

الباب الاول: فی التوحید و التقدیس و الذکر و نعت النبوة

ای گشته به اسباب غمت جانم شاد
از درد تو هرگز دل من سور مباد

هر کس که نمیرد چو من اندر پایت
او خود نبود زنده که هرگز مزیاد

{{ errBoot }}

{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}