غزل شمارهٔ ۱۳

غزلیات

من چه گویم جفا و جنگ ترا؟
جرم رهوار و عذر لنگ ترا؟

ز دل و جان نشانه ساخته‌ام
ناوک چشم شوخ شنگ ترا

ای نوازش کم و بهانه فراخ
لب لعل و دهان تنگ ترا

صلح را خود ببین که ما چه کنیم؟
که به جان می‌خریم جنگ ترا

دل بدزدی و زود بگریزی
ما بدانسته‌ایم ننگ ترا

رنگ خوبان ز لوح فکر بشست
اوحدی، تا بدید رنگ ترا

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}