غزل شمارهٔ ۴۷

غزلیات

باد سهند بین که : برین مرغزارها
چون می‌کند ز نرگس و لاله نگارها؟

در باغ رو، که دست بهار از سر درخت
بر فرقت از شکوفه بریزد نثارها

ساقی، میان ببند که هنگام عشرتست
می در پیالها کن و گل در کنارها

نتوان شکایت ستم روزگار کرد
گر من درین حدیث کنم روزگارها

وقتی من اختیار دلی داشتم به دست
عشق آمد و ز دست ببرد اختیار ها

گر بر دل تو هست غباری ز داغ غم
بنشین، که جام می بنشاند غبارها

تا این بهار نامه بود، هیچ مجلسی
بی‌یاد اوحدی نبود در بهارها

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}