غزل شمارهٔ ۵۹۶

غزلیات

چو آتشست به گرمی هوای تابستان
بده دو کاسه ازان آب لعل، یا بستان

هوای عشق و هوای می و هوای تموز
سه آتشند، که خواری کنند با مستان

بیار شیره و پرکن شراب و نقل بنه
بریز سوسن و گل بر در سرا بستان

ز هر حدیث به آواز مطربی کن گوش
که عندلیب ز مرغول او برد دستان

ز دست لاله جبینی شراب گیر به دست
که عقل سر بنهد، چون برون کند دستان

من و محبت خوبان ز عهد مهد ازل
دو کودکیم که خوردیم شیر یک پستان

در آن زمان که زما دادها ستانی باز
نشاط عشق، خدایا، ز اوحدی مستان

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}