غزل شمارهٔ ۶۴۶

غزلیات

ای اوفتاده در غم عشقت ز پای من
گر دست اوفتاده نگیری تو، وای من!

نای دلم مگیر به چنگ جفا چنین
کز چنگ محنت تو ننالم چو نای من

پشتم چو چنبر از غم و نیکوست ماجری
دل بسته‌ام در آن رسن مشک‌سای من

گردن بسی بگشت، تن و دل به جای بود
روی ترا بدیدم و رفتم ز جای من

دشمن لب تو بوسد و در آرزوی آن
کز دور بوسه می‌دهمت، خاک پای من

سگ بر در سرای تو گستاخ و من غریب
ای بندهٔ سگان در آن سرای من

درد ترا به خلق چو گویم چو اوحدی؟
آن به که اعتماد کنم بر خدای من

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}