شمارهٔ ۹۱۴

غزلیات

گشوده اند در خانه باز خماران
که تا تدارک روزه کنند میخواران

تو شمع خلوت انسی مرو بمحفل عام
بحفظ خویش نپردازی و پرستاران

متاع دین و دل از زلف و چشم او که برد
که راه قافله را بسته اند طراران

بیا چو باد سحرگه که جان بیفشانند
چو شمع صبحگهی در رهت هواداران

دوای این دل مجروح را زبوسه بیار
نهان بود بلبت چون شفای بیماران

حدیث عشق زآشفته بشنود بلبل
اگر چه دعوی بیهوده کرده بسیاران

اگر دلی بودت وقف کن بمهر علی
مباد آنکه دهی دل بخیل دلداران

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}