شمارهٔ ۱۰۵۴

غزلیات

زاهد خام به هرزه چو برآرد نفسی
هست معذور که در وی نگرفته قبسی

کی رود شوق لبت از سرم از گفته شیخ
طالب قند گریزد ز هجوم مگسی

تار مطرب شکند شیخ که اینست صواب
نفس تار ار شکنی عین صواب است بسی

هر که را شحنه عشق است به منزلگه دل
نیستش بیم ز عقل ار چه گمارد عسسی

کی کنند از در انصاف ز باغش بیرون
گرد گلزار هم ار سر بزند خار و خسی

روح آشفته پی طوف حریم شه طوس
همچو مرغی که به گلشن بپرد از قفسی

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}