بخش ۱۳۷ - دیدن آتبین در نجوم و دانستن رازها

کوش‌نامه

سر سال نو هرمز فروردین
در اختر نگه کرد شاه آتبین

ز رازش چنان آگهی داد شاه
که گفتی به فرمان او بود ماه

چنان کامگاری به کار سپهر
که گفتی مر او را نموده‌ست چهر

شمارش چنان بود و رازش نهفت
که نابوده، مر بودنی باز گفت

به هفت و ده دو نگه کرد شاه
که چون گشت خواهد همی سال و ماه

بزرگی ز پیوند طیهور دید
ز هرچ آرزو کرد بر جای دید

بدان تخمه باز آمده یافت شاه
کلاه بزرگی نه تا دیرگاه

چو شاهی ز پیوند طیهور دید
غم و رنج از آن دودمان دور دید

چو گردون به کام دل خویش یافت
به پیوند طیهور بهتر شتافت

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}