شمارهٔ ۵۹ - مزاح با یکی از دوستان

قطعه‌ها

چند تو را گفتم ای کمال مخور کیر
تا نشوی مبتلا به رنج بواسیر

چون به جوانی تو پند من نشنیدی
رنج بواسیر کش کنون که شدی پیر

کیر بواسیر آورد، همه دانند
درد گلو زاید از زیادی انجیر

خرما افزون خوری خناق بگیری
کیر ندارد به قدر خرما تاثیر؟!

{{ errBoot }}
{{ err }}

دیوان شاعران

از میان صدها دیوان، شاعر را انتخاب کنید و شعر را بخوانید.

شاعری یافت نشد.

{{ initial(poet.nickname || poet.name) }}

{{ poet.nickname || poet.name }}

{{ poet.name }}

{{ poet.poem_count }} شعر · {{ poet.category_count }} بخش

{{ poet.description }}

بخش‌های دیوان

هنوز بخشی وارد نشده است.

{{ catTitle }}

{{ total }} شعر

شعری در این بخش نیست.

نتایج «{{ qShown }}»

موردی یافت نشد.

{{ poem.poet_nickname }}

{{ poem.title }}

{{ poem.category_title }}

{{ line }}

{{ poem.plain_text }}